Spuszczel pospolity (Hylotrupes bajulus)

Jest najgroźniejszym szkodnikiem drewna wyrobionego.

Szkodnik ten preferuje drewno miękkie (drzew iglastych: sosna, jodła, świerk), o niskiej zawartości wilgoci, używane do konstrukcji budowlanych.

Larwy rozwijając się w drewnie żerują latami, powodując czasem znaczne szkody. Spuszczel jest groźnym szkodnikiem drewna w Ameryce Płn., Europie i Południowej Afryce.

Chrząszcz ma długość od 15 do 25 mm, ciało spłaszczone o barwie smolistoczarnej do brunatnej. Głowę ma z delikatnym, szarym owłosieniem. Region za głową jest zaokrąglony, z małymi błyszczącymi plamkami (guzkami) po obu stronach. Pokrywy mogą być całkowicie czarne lub wyraźnymi szarymi pasami. Odwłok samic jest odchylony nieco w dół od pokryw. Samce są mniejsze od samic. Czułki u samców sięgają połowy ciała, u samic są krótsze.

Larwa jest kremowa, ale jej żuwaczki są ciemnobrązowe. Wyrośnięta larwa osiąga 31 mm długości. Ma trzy ciemno ubarwione przyoczka (ocelli) na każdej stronie głowy, po których larwy spuszczela pospolitego odróżniamy od larw innych kózkowatych.

 

Spuszczel pospolity wybiera drewniane domy młodsze niż 10 lat. Najczęściej źródłem infekcji są pobliskie porażone zabudowania drewniane. W Europie spuszczel jest najgroźniejszym szkodnikiem budowli drewnianych (konstrukcje dachowe), słupów trakcji elektrycznej i ogrodzeniowych, pali mostowych i portowych, przesuszonych elementów wyposażenia domostw. Jego larwy porażają materiał drewniany przez wiele lat, powodując znaczne szkody. Odgłosy żerowania młodych larw nie są słyszalne, ale pracę żuwaczek larw średniej wielkości i starszych można usłyszeć już z odległości 1-2 m. Przy silnym opanowaniu drewna przez larwy spuszczela, chodniki tworzą gęsty labirynt korytarzy tak, że trudno jest się zorientować, który należy do danego osobnika.

 

Comments are closed.

Nawigacja